Ես իմ վրա զգացել եմ գիտակցական երեք ռեժիմ՝— ոգևորված— ընկճված— սառնասիրտ Սովորաբար մենք չենք ընտրում մեր ռեժիմը, այլ հայտնվում ենք դրանում։ Օրինակ՝ վատ եղանակն ու լուրը մեզ գցում են ընկճված ռեժիմ։ Իսկ երբ անսպասելի բոնուս ենք ստանում աշխատավայրում, հայտնվում ենք ոգևորված ռեժիմում։ Ինքնաղեկավարումը իմ կյանքի մեծագույն աշխատանքներից է։ Ես սկսել
Պատկերացրեք մի մարդու, որը մտնում է անվճար ճաշարան, որտեղ կան աշխարհի բոլոր ուտեստները, ու սկսում է ամեն ինչ ուտել։ Ուտում է թթու, կծու, քաղցր, վառած, կիսաեփ, մաքրած, կեղտոտ, յուղային, անյուղ, քիմիական հավելումներով, պատրաստված՝ տանը, գործարանում, նկուղում, առանց ուշադրություն դարձնելու չափին, որակին, առանց հաշվի առնելու՝ օգտակար է, թե վնասակար, կուշտ է,
Հաճախ մարդիկ չեն պատկերացնում, թե ինչ է անձնային աճը և ինչու է դա իրենց պետք: Անձնային աճը թույլ է տալիս քեզ աճել՝ անկախ նրանից, թե ինչպես է զարգանում հասարակությունը, որում գտնվում ես, պետությունը, որում ապրում ես, և կազմակերպությունը, որում աշխատում ես: Աճի պատասխանատվությունը դու վերցնում ես քեզ վրա: Անձնային աճը
Երբ մենք պատրաստվում ենք ուտել, մոտավոր պատկերացնում ենք, թե ինչ չափի ուտելիք է մեզ այդ պահին բավարար: Սովորաբար մենք դա որոշում ենք տեսողական եղանակով (տարիներով կերել ենք ու գիտենք): Օրինակ, եթե հնդկաձավարի շիլա ենք ուտում, գիտենք, թե ափսեի մեջ որքան տեղ այն պետք է զբաղեցնի, որ մեզ կշտացնի: Կամ եթե