Անձնային աճ. ինչո՞ւ է դա ինձ պետք

Անձնային աճ

Անձնային աճի մասին խոսելիս՝ հաճախ մարդիկ չեն պատկերացնում, թե ինչու է դա իրենց պետք: Անձնային աճը ենթադրում է, որ որպեսզի դու կյանքում աճես, պարտադիր չէ աճի հասարակությունը, որում դու գտնվում ես, պարտադիր չէ աճի պետությունը, որում ապրում ես, և պարտադիր չէ աճի կազմակերպությունը, որում աշխատում ես: Աճի պատասխանատվությունը դու քեզ վրա ես վերցնում:

Անձնային աճը մարդուն ազատություն է տալիս, և որքան շատ անձնապես աճես, ազատությունդ այնքան մեծ կլինի: Անձնային աճը նման է նրան, որ գտնվելով մեծ առագաստանավում, որում ևս երկու հարյուր մարդ կա, դու սեփական նավակն ես կառուցում: Գտնվելով խմբի մեջ՝ դու մտածում ես, թե ինչպես կարող ես առանձնանալ, եթե խումբը սխալ ուղղությամբ գնա կամ գնա այն ուղղությամբ, որով չես ցանկանում գնալ, կամ գնա ավելի դանդաղ, քան ինքդ ես ցանկանում:

Անձնային աճի դեպքում մարդու համար արտաքին, դրական փոփոխությունների սկզբնաղբյուրը սեփական՝ անընդհատ աճող ներուժն է: Դրա մեջ կարելի է ներառել բնավորության փոփոխությունները (օրինակ՝ ինքնաղեկավարումը), անձնական հմտությունների զարգացումը (օրինակ՝ կենտրոնացման և հիշողության), մտածողության ընդլայնումը (օրինակ՝ շատ մտածելու և ոչ ստանդարտ մտածելու շնորհիվ), և այլն, և այլն:

Այն, որ մարդը պետք է անձնապես աճի, ակնհայտ չէ: Դպրոցական՝ «լավ սովորիր, որ լավ աշխատանք ունենաս» մոտեցումը մեզ անձնային աճի ուղու վրա դնելու համար չէ: Այդ ուղու վրա մեզ չեն դնում նաև մեր կյանքի հետագա փուլերում հաճախ հանդիպող տեսությունները: Մեզ ավելի հարմարավետ է աճել մարդկանց, ոլորտի հետ համահունչ, շարժվել այն արագությամբ, որով բոլորն են շարժվում: Այդպես ավելի քիչ ենք մտածում, ավելի քիչ ենք փոխվում, ավելի քիչ ենք սովորում, ավելի քիչ էներգիա ենք ծախսում: Այդպես պատասխանատվության ավելի քիչ բաժին ենք ստանձնում: Իսկ անձնային աճի մասին սկսում ենք մտածել հիմնականում այն ժամանակ, երբ գիտակցում ենք, որ ուզում ենք ավելի անկախ և ինքնուրույն լինել, և այդ հարցում վճռական ենք տրամադրվում:

Հետևյալ պիտակով նշված հոդվածներ: %s

error: Այս նյութը պաշտպանված է հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս խնդրում ենք նշել հեղինակին: